صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > تن و روان > آزار جنسی؛ چه کنیم همکارمان بَس کند

آزار جنسی؛ چه کنیم همکارمان بَس کند

  - برگرفته از: یاری‌کده /
۲۳ شهریور ۱۳۹۴
زنان شاغل در محیط‌هایی با اکثریت کارمندان مرد ممکن است به دلیل محیطی که در آن شاغل هستند به‌طور فزاینده‌ای قربانی سکسیسم بشوند.
همکاران مرد شما ممکن است فکر کنند همکاری و کار در کنار یکدیگر خیلی زود به صمیمیت‌های غیرکاری دیگر منتهی می‌شود.
اگر شما به‌طور فیزیکی، احساسی و یا زبانی مورد آزار قرار گرفتید، بخش منابع انسانی شرکت شما موظف به حمایت از شما است.
در بعضی مواقع صحبت صریح با همکار مزاحم‌ در مورد نامناسب بودن رفتارش سبب تغییر طرز فکر او می‌شود، یا حداقل باعث می‌شود در زمانی که باهم کار می‌کنید رفتارش را تغییر دهد.
اگر همکارتان به مرزبندی‌های شخصی شما احترامی نمی‌گذارد و کاملا حرف‌های شما را نادیده می‌گیرد، رفتار او را به سرپرست‌تان گزارش کنید.
سرپرست شما می‌تواند میانجیگری کرده و موقعیت‌های ناخوشایند پیش‌آمده را حل‌وفصل کند، بنابراین از او کمک بخواهید! وظیفه او این است که به شما کمک کند.
هنگامی‌که همکارتان در محیط خارج از شرکت رفتاری غیرمتعارف دارد، برخوردتان باید دقیقا مشابه برخوردتان در درون شرکت باشد: به او بگویید باید دست از این رفتار نادرست بردارد.
اگر مزاحمت‌های ناخواسته در هنگام سفرهای کاری اتفاق بیفتند چون به سرپرست و یا بخش منابع انسانی دسترسی ندارید باید رک و راست با همکارتان صحبت کنید و خودتان مساله را حل و فصل کنید.

تحریکات و آزارهای جنسی ناخواسته از پیامدهای اجتناب‌ناپذیر کار کردن در محیط کاری مردسالار است

آزار جنسی در محیط کار می‌تواند بین هر دسته‌ای از مردم رخ دهد. مردان همیشه متجاوز و زنان همیشه قربانیان نیستند. این مقاله به‌طور خاص در مورد وضعیت زن بودن در صنعتی مردسالار نوشته‌شده است، اما به‌هیچ‌عنوان ادعا ندارد که این تنها وضعیت موجود است.شغلی که من انتخاب کردم (مهندسی) باعث شده که تقریبا به‌طور کامل با مردان کار بکنم و سروکله بزنم و من به‌شدت سعی در تغییر آن دارم!

اما در حال حاضر، من باید با پیامدهای اجتناب‌ناپذیر کار کردن در محیطی فوق مردانه و مردسالار دست‌وپنجه نرم کنم: تحریکات و آزارهای جنسی ناخواسته.

بعضی می‌گویند «لاس زدن»، برخی دیگر «آزار جنسی»، اما در حقیقت می‌تواند هر دو باشد یا هیچ‌کدام نباشد. تنها کسی که می‌تواند تعیین کند خود شما هستید.

زنان شاغل در محیط‌هایی با اکثریت کارمندان مرد ممکن است به دلیل محیطی که در آن شاغل هستند به‌طور فزاینده‌ای قربانی سکسیسم بشوند، اما مزاحمت‌های جنسی ناخواسته برای بسیاری از ما اتفاق می‌افتد و آن‌ها هیچ ارتباطی به مسیر کاری که در پیش‌ گرفته‌ایم ندارد.

بعد از چندین سال درگیر بودن با این مشکل، من مجموعه بزرگی از ابزارهای مختلف را برای برخورد با مردانی که از روزی که من وارد شرکت شدم فکر می‌کردند همکاری و کار در کنار یکدیگر خیلی زود به صمیمیت‌های غیر کاری دیگر منتهی می‌شود، گردآوری کردم و به رابطه کاری موثر با آن‌ها ادامه دادم.

در ابتدا توجه داشته باشید اگر شما در صحبت کردن با یک همکار مرد که سعی دارد به شما نزدیک شود راحت نیستید، یا اگر حس تهدید شدن دارید و یا این‌که به‌طور ساده دوست ندارید به‌تنهایی با او روبه‌رو شوید، بخش منابع انسانی شرکت شما موظف به حمایت از شما است.

اگر شما به‌طور فیزیکی، احساسی و یا زبانی مورد آزار قرار گرفتید، من شدیدا توصیه می‌کنم که او را گزارش بدهید.

بااین‌وجود من درک می‌کنم که صحبت با بخش منابع انسانی می‌تواند پرخطر باشد و در بسیاری مواقع می‌تواند به یک فرایند طولانی و پرتنش تبدیل شود.

بسیاری از مردان در محیطی بیش از حد معمول مردانه، پدرسالارانه و جامعه‌ای که هنجار آن بر محور دگرجنس‌گرایی استوار است زندگی می‌کنند و هرچند آن‌ها مثل زنان به حاشیه رانده نشده‌اند اما درک درستی از مفهوم مردانگی ندارند. بعضی مواقع صحبت صریح با آن‌ها در مورد نامناسب بودن رفتارشان سبب تغییر طرز فکر آن‌ها می‌شود، یا حداقل باعث می‌شود در زمانی که باهم کار می‌کنید رفتارشان را تغییر دهند.

در ادامه می‌توانید چند ابزار و نحوه صحبت با همکار مرد در محیط‌هایی که احساس راحتی نمی‌کنید را بخوانید.

اول، صحبت با او

بعضی مواقع فهمیدن این‌که همکار شما صرفا قصد دوستی کاری دارد یا می‌خواهد با شما رابطه‌ای خارج از روابط کاری داشته باشد راحت نیست، اما از آنجا که من بارها با یک همکار برای ناهار بیرون رفته‌ام بدون این‌که بدانم از نظر او این یک قرار عاشقانه بوده، همواره سعی می‌کنم محتاط‌‌تر باشم.

اگر یک همکار شما را برای ناهار دعوت می‌کند و شما احساس می‌کنید این ناهار در حقیقت برای شروع یک رابطه است، به او بگویید اگر فقط دونفره برای ناهار می‌روید شما احساس راحتی نمی‌کنید: «ممنون از دعوت، اما فکر می‌کنم بهتر است که با سایر همکاران گروهی برویم.» معمولا بهترین روش کشتن گربه دم حجله است.

اگر این به نظر شما خیلی رک و راست است و راحت نیستید، می‌توانید خودتان ناهار را گروهی کنید. تعداد دیگری از همکاران که از کنارشان بودن لذت می‌برید را برای ناهار دعوت کنید.

و برای شمایی که خجالتی هستید به او بگویید که سرتان شلوغ است و  در فرصت مناسب او را خبر خواهید کرد، بالاخره او منظور شما را خواهد فهمید.

نباید از پرهیز از داشتن مکالمات ناخوشایند احساس خجالت کنید. من شروع دوران بیست‌وچندسالگی‌ام را این‌گونه گذراندم.

اگر همکار مزاحم شما پا را بازهم فراتر بگذارد، به او بگویید که رفتارش صحیح نیست: «ببین، هر چی که اسمت هست، من واقعا ازت می‌خواهم که انقدر از من نخواهی که بیرون برویم. این کار در شان ما نیست و باعث می‌شود که من احساس راحتی نکنم. من نمی‌خواهم که این‌طور احساس کنم وقتی‌که ما در یک محیط  مشترک کار می‌کنیم.»

من دوست دارم که باور داشته باشم بسیاری از آن‌ها قصد سلب راحتی شما را ندارند، اگر به آن‌ها گوشزد کنید سعی می‌کنند تا مزاحم‌تان نشوند.

دوم، صحبت با سرپرست یا مدیر

اما اگر همکارتان به مرزبندی‌های شخصی شما احترامی نمی‌گذارد و کاملا حرف‌های شما را نادیده می‌گیرد، چه بکنیم؟

وقت خوبی است که با سرپرست‌تان صحبت کنید.

همین اواخر، من برخوردی ناخوشایند با فردی زن‌ستیز و عصبی در محیط کار داشتم. او به‌طور متناوب در مورد لباس پوشیدن و قیافه من نظر می‌داد، به‌طور مکرر قصد نزدیک شدن به من داشت و مدام دعوت کردنش از من برای شام خسته‌ام کرده بود.

حتی یک‌بار یادم هست لباس خود را قبل از رفتن به سرکار عوض کردم چرا که جلسه‌ای داشتیم که او نیز در آن حاضر بود. واقعا مشکل بود، با این‌که چندین و چند بار در مورد این که رفتارش مناسب نیست با او صحبت کردم او همواره می‌گفت تنها سعی دارد «رفتاری دوستانه» داشته باشد.

عبارتی که او در توجیه استفاده کرد دقیقا این بود: «راحت باش، من زن دارم» انگار که زن داشتن به شکلی جادویی انسان‌ها را متشخص‌تر می‌کند.

فکر کردم رفتار او را به منابع انسانی گزارش بدهم، اما فقط فکر کردن به تمام جلسات، کاغذبازی‌ها و مستنداتی که باید ارائه می‌دادم  نظرم را عوض کرد چرا که وضعیتی نبود که من دوست داشته باشم در آن قرار بگیرم.

راه‌حل خوب دیگری که وجود داشت مطرح کردن موضوع با سرپرست‌ام و درخواست توبیخ همکار مزاحم بود.

من به سرپرست‌ام گفتم نمی‌خواهم رابطه کاری‌ام با، آن همکار مربوطه، خراب شود اما روزبه‌روز «نه» گفتن به او سخت‌تر می‌شود.

سرپرست‌ام به من قول داد که با او صحبت خواهد کرد، و با این‌که من نمی‌دانم در جلسه بین آن دو چه گذشت اما همکار مزاحم هیچ‌گاه دیگر مزاحم من نشد.

سرپرست‌ شما می‌تواند میانجیگری کرده و موقعیت‌های ناخوشایند پیش‌آمده را حل‌وفصل کند، بنابراین از او کمک بخواهید! وظیفه او این است که به شما کمک کند.

سوم، صمیمیت‌های مزاحم خارج از محیط کار

مشکل دیگری که من متاسفانه با آن برخورد داشتم (و مواجهه با آن سخت‌تر نیز هست)، همکاری است که به شما قصد نزدیک شدن در خارج از محیط کار را دارد، مثلا در مهمانی شرکت یا  دور‌هم جمع‌شدن‌های غیررسمی همکاران باهم.

وقتی این مساله در محیط خارج از شرکت اتفاق می‌افتد، دانستن این‌که چه باید گفت بسیار سخت‌تر است بیشتر به خاطر این‌که محیط غیررسمی است. شما در رابطه‌ای رسمی و کاری اما در محیط غیررسمی یک کافی‌شاپ یا بار مشروب‌فروشی نشسته‌اید.

هنگامی‌که همکارتان در محیط خارج از شرکت رفتاری غیرمتعارف دارد، برخوردتان باید دقیقا مشابه برخوردتان در درون شرکت باشد: به او بگویید باید دست از این رفتار نادرست بردارد. واقعا مکانی که در آن حضور دارید مهم نیست، شما نباید این نزدیک شدن‌ها را قبول کنید.

اما بیرون از شرکت بودن باعث می‌شود شما در موقعیت خوبی برای یک بحث طولانی‌تر با محدودیت‌های کمتری در مورد موضوع داشته باشید. در محیط اداری من معمولا احساس می‌کنم که زیر نگاه همه هستم و هر چیزی که به همکارم بگویم دیگران نیز می‌شنوند.

شاید حتی بهتر باشد که در حالتی غیررسمی با او برخورد کنید مثل «من مدتی هست می‌خواستم در مورد رفتارت در شرکت با تو صحبت کنم، و حالا که در محیطی غیررسمی‌ هستیم، امیدوارم وقت خوبی برای صحبت در اینباره باشد.»

اگر او قصد تحقیر شما را نداشته باشد یا دنبال دردسر نگردد، منظور شما را خواهد فهمید.

اگر هم او منظور شما را نفهمد، شما همیشه گزینه صحبت کردن با سرپرست یا تنظیم شکایت در بخش منابع انسانی را دارید.

چهارم، در طول مسافرت کاری چه‌کار کنم؟

وضعیت بدتری که متاسفانه من تجربه‌اش را داشته‌ام هنگامی است که مزاحمت‌های ناخواسته در هنگام سفرهای کاری اتفاق بیفتند.

نمی‌دانم به چه دلیلی ولی این‌طور به‌نظر می‌رسد که همکاران در هنگام سفرهای کاری فکر می‌کنند تمام قوانین پوچ‌اند و دیگر نیازی به رعایت کردن‌ آن‌ها نیست. بودن در هتل حتی این حالت را تشدید می‌کند، انگار که کلمه هتل مجوزی برای این‌ است که رعایت آداب معاشرت انتخابی و اختیاری است و می‌توان آن‌ را کنار گذاشت.

طی یک سفر کاری تاسف‌آور، یک همکار مزاحم اصرار کرد تا من را تا هتلم مشایعت کند. بعد از بارها گفتن «نهممنونم»، تسلیم شدم و اجازه دادم با من همراه شود.

وقتی به بیرون هتل رسیدیم، اصرار می‌کرد تا با من بالا بیاید. بسیار شرایط ناخوشایند و غیرقابل قبولی بود، و انگارنه‌انگار که من می‌دانستم منظور اصلی او چیست.

موقعیت به‌طور خاصی بغرنج بود چراکه من باید خودم مشکل را حل می‌کردم. وقتی کیلومترها از دفتر شرکت و یا خانه دور هستید، نه سرپرستی هست و نه منابع انسانی تا به دادتان برسد.

در آن موقعیت خاص، به او گفتم اگر او سعی کند بیشتر و بیشتر پافشاری کند، من مجبور به تماس با پلیس و ثبت شکایت هستم. او عذرخواهی کرد و رفت اما رابطه کاری ما هیچ‌گاه ترمیم نشد.

به نظر من او پا را از حد خودش فراتر گذاشته بود و درست است که من رفتار او را هیچ‌گاه به شرکت گزارش نکردم، اما تمام روابطم را با او قطع کردم و سعی کردم به هر قیمتی از صحبت کردن با او پرهیز کنم. بعضی مواقع چاره‌ای نبود و مجبور به دیدنش می‌شدم اما ما دیگر هیچ‌وقت با هم صمیمیتی نداشتیم.

چندین سال بعد از آن اتفاق در هتل، من در اینباره با یکی دیگر از همکاران صحبت کردم و او هم از تجربه‌ای مشابه صحبت کرد. او شکایت‌نامه‌ای رسمی ثبت کرده بود، اما متاسفانه شکایتش منجر به این شده بود که او را از پروژه‌ای که با همکار متجاوز درگیر بود بیرون کنند – در حقیقت تحت عنوان حمایت از او، او را تنبیه کردند هرچند که هیچ کار اشتباهی از او سر نزده بود.

به همین دلیل است که من فکر می‌کنم گاهی بهتر است ما خودمان مشکلات را حل‌وفصل کنیم.

من شک بسیار عمیقی به شرکت‌های بزرگ و توانایی‌شان برای امن کردن محیط کاری برای زنان دارم.

ما دارای حقوقی هستیم، باید از آن‌ها هر جا که در توان‌مان است استفاده کنیم، اما وجود همه ابزارها برای انتخاب و استفاده از آن‌ها که برای شما آرامش فکری و سلامتی به ارمغان بیاورد بسیار مهم است.

امیدوارم روزی برسد که من نیازی به نوشتن مقاله‌ای در باب این نداشته باشم، اما تا آن روز باید با بی‌عدالتی جنگید و از شغلی که در حال انجامش هستیم نگهداری کرد.

این مطلب نوشته پاتریشیا والوی یکی از نویسندگان تارنمای «اِوری‌دِی فمینیسم» است. پاتریشیا ساکن شهر نیویورک، مهندس عمران، وبلاگ‌نویس، فمینیست و فعال در زمینه‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. نوشته‌های او در مورد مسائل مرتبط با فمینیسم، علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات از دیدگاه یک زن اهل آمریکای لاتین در دنیای مهندسی است. اصل این نوشتار را می‌توانید در تارنمای «اِوری‌دِی فمینیسم» مشاهده کنید. متن ترجمه شده به فارسی ویرایش‌ و خلاصه نیز شده تا برای خواننده رسا باشد.

  منبع: یاری‌کده
بیشتر بخوانید
جشنواره‌ی فیلم کن
خط تماس ویژه‌ی گزارش آزار جنسی در جشنواره‌ی کن
اولین تحقیق اروپایی در رابطه با همجنسگرایی و ورزش
اولین تحقیق اروپایی در رابطه با همجنسگرایی و ورزش
استعفای عضو کنگره‌ی آمریکا به دلیل اتهام آزار جنسی
استعفای عضو کنگره‌ی آمریکا به دلیل اتهام آزار جنسی
محاکمه‌ی رییس‌جمهوری سابق پرو به اتهام عقیم‌سازی زنان
محاکمه‌ی رییس‌جمهوری سابق پرو به اتهام عقیم‌سازی زنان

 

ثبت دیدگاه