صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > وادار شدم با دروغ زندگی کنم و از این موضوع نفرت دارم

وادار شدم با دروغ زندگی کنم و از این موضوع نفرت دارم

برگردان از مرمر مشفقی   - برگرفته از: فمنیسم روزمره /
۴ آبان ۱۳۹۴

RealSelfHymenGraphic-01-900x300

“آنها عاشق هم بودند”. این را دکتر مایکل گودمن، پزشک ارشد انجمن ریِل سِلف درباره زوجی در مطبش میگوید. داستانشان، روایتِ آشنایی است. پسر دختر را میبیند، عاشق هم میشوند، قصد ازدواج دارند، اما دراین مورد ازدواج انتخاب آنها نیست.
دکتر گولد من توضیح میدهد: “دختر در سن ازدواج است و خانواده اش در عربستان سعودی تصمیم گرفته اند که او ازدواج کند. دلش میخواهد که داماد همان دوست پسرش باشد. پسر هم میخواهد که با او ازدواج کند، اما راه موجود این است که خانواده پسر به خواستگاری بروند و ازدواج آن دو کاملا مرتبط با تصمیم خانواده هاست.”
دکتر گودمن یکی از مشهورترین پزشکان جراحی های زیبایی زنان در آمریکا است که در حال حاضر ترمیم تاج واژن (پرده بکارت) را نیز انجام میدهد.
در کمتر از سی دقیقه، و با قیمتی بین ۲۰۰۰ و ۴۵۰۰ دلار، تاج واژن ، غشا نازکی که در واژن زنان قرار دارد و در برخی فرهنگ ها نشانه بکارت ( نداشتن سکس پیش از ازدواج) است، را بازسازی میکند. تفکر سنتی اینگونه است که اگر یک زن باکره باشد باید در شب ازدواجش و هنگام پاره شدن تاج واژن خونریزی داشته باشد. برای آنها که تمایل و اعتمادی به خرید محصولات اینترنتی و مصنوعی ندارند، جراحی تنها انتخاب است.
این زوج سعودی دکتر گودمن را انتخاب کردند زیرا از آینده خود اطمینان نداشتند. انها سکس خارج از ازدواج داشته اند و میخواستند مطمئن شوند که خانواده هایشان هرگز متوجه این موضوع نخواهند شد. ” اگر پسر همانی باشد که خانواده دختر به عنوان همسر آینده اش انتخاب میکنند مشکلی نیست و نیازی ندارد که خونریزی داشته باشد” دکتر این را میگوید و ادامه میدهد: ” اما دختر نمیداند که قرار است با چه کسی ازدواج کند. ممکن است این پسر نباشد، پس او باید جراحی را انجام بدهد که امیدوار است به آن نیازی نداشته باشد”
ایستاده بر لبه پرتگاه
دکتر گودمن از نتیجه داستان زوجها خبر ندارد. در واقع، در دهه اخیر که او ترمیم تاج واژن را به کارهایش اضافه کرد، موقعیتهای کمی پیش آمد که بفهمد چه اتفاقی بعد از جراحی افتاد. یکی از دلایل آن این است که این عمل یک موضوع فوق سری است. بیشتر پزشکان جراحی را با بی حسی موضعی انجام میدهند که دختر نیازی به همراهی دوست یا خانواده نداشته باشد و به همین علت پرس و جو بعد از جراحی تقریبا غیر ممکن است.

“آنها بسیار نگران و مضطربند . خطر آبروریزی خانوادگی، عرف جامعه، و حتی آسیبهای فیزیکی بالاست. آنها در لبه پرتگاه قرار گرفته اند”

این حقیقتی بود که ازل احمدی زمانی که برای پایان نامه کارشناسی ارشدش در ایران تحقیق میکرد با آن رو به رو شد. احمدی که در حال حاضر دانشجوی دکترا در دانشگاه جان هاپکینز است، زمانی که دانشجوی آکسفورد بود چندین ماه را در تهران گذراند. وی با ۵ پزشک که جراحی ترمیم تاج واژن را – که به صورت رسمی غیر قانونی نیست اما تابو باقی مانده- انجام میدادند مصاحبه کرد.

یکی از پزشکان مصاحبه شده، خط تلفن جدایی برای زنانی که دنبال ترمیم هستند دارد. پزشک دیگر خانه های متفاوتی اجاره کرده تا بتواند جراحی را در آنها و خارج از مطب اصلی انجام دهد. دکتر سوم یک تکه مو روی در کلینیکش گذاشته، اگر مو در طول شب تکان بخورد او میفهمد که کسی وارد شده. ” او پارانوید داشت اما در عین حال از نظر اخلاقی خودش را موظف میدانست که این جراحی ها را انجام بدهد” این را احمدی میگوید.
پزشکان احساس میکنند که اگر جراحی ترمیم تاج واژن را انجام ندهند، بیمارشان را در معرض خطر قرار میدهند. یکی از متخصص زنان به احمدی گفت که او با انجام دادن این جراحی “مانع از به وقوع پیوستن یک اتفاق مرگبارمیشود” – در واقع زن را از عفونت هایی که ممکن است در صورتی که نزد افراد غیر مجاز جراحی شود و یا درشدیدترین حالت قتل ناموسی در مناطق بسیار سنتی و محافظه کار، نجات دهد.
احمدی می افزاید: “اگر تو با وجود تمام خطرات این کار را انجام بدهی، یا بخاطر فشار فرهنگی و اجتماعی است یا خطر امنیت جانی ات”
چه کسانی متقاضی جراحی ترمیم تاج واژن هستند؟
دو قشر برای عمل ترمیم بکارت میایند، یک: زنانی که میخواهند بکارتشان (یا چیزی شبیه به آن) را به معشوقشان هدیه کنند. دکتر مارکو اِی. پلوسی سوم، از نیوجرسی درباره این دسته افراد میگوید: آنها فقط میخواهند تجربه کنند!

اما دسته دوم که رایج است از همان گروهی اند که در داستان دکتر گودمن خواندیم. آنها در سالهای انتهایی نوجوانی یا بیست سالگی شان هستند. از لحاظ فرهنگی محافظه کار، و احتمالا قرار است ازدواجی که خانواده ترتیب داده داشته باشند. آنها در آمریکا بزرگ شده اند یا برای تحصیل و کار مهاجرت کرده اند، و حالا قرار است برای ازدواج به کشور خود برگردند. به صورت کلی، آنها زیر تیغ این جراحی برای همه کس و همه چیز به جز خودشان میروند.

دکتر پولسی میگوید: این جراحی متفاوت از جراحی های پلاستیک دیگر است. برای جراحی های دیگر میشنوم: من برای خاطر خودم این کار را میکنم، اما درباره ترمیم بکارت من هرگز این جمله را نشنیدم، حتی برای یک بار!

وی می افزاید: البته، میشود بحث ” فرهنگ آنها را وادار به این کار میکند” را برای هر عمل جراحی زیبایی داشته باشید، اما برای ترمیم بکارت خیلی متفاوت است.
“مردم میگویند که یا درست است یا غلط. من فکر میکنم این بیش از اندازه ساده تفسیر کردن این موضوع است”. این را احمدی میگوید و ادامه میدهد: “داستانهای این زنان بسیار پیچیده است. وضعیت هم بسیار پیچیده است. من از دو گانه سازی خوب ، بد ، صحیح و غلط پرهیز میکنم. این مسئله پیچیده تر از این حرفهاست.”

مذهب چقدر سهم دارد؟
برخلاف تصور رایج، مذهب همیشه بزرگترین نقش را بازی نمیکند. احمدی که خودش ایرانی – آمریکایی است میگوید: ترمیم بکارت یک اتفاق عجین شده در فرهنگ است که زنان خاورمیانه به خوبی از ان اطلاع دارند. این جراحی تنها توسط زنان طبقه مذهبی انجام نمیشود، بسیاری از کسانی که زیر تیغ جراحی رفته اند و در تحقیق احمدی بوده اند سکولار شناخته میشوند. یا تنها مختص زنان که وارث فرهنگ خاورمیانه ای هستند نیست.
اضافه میکند: “این یک پدیده منحصر به ایران و خاورمیانه نیست” و اشاره دارد به مراجعه کنندگان جراحی ترمیم در میان کاتولیک های محافظه کار آمریکای لاتین تا آمریکایی های ارتودوکس در جنوب. احمدی اعتقاد دارد “ترمیم بکارت، مسئله ای است که زنان بسیاری از هر طبقه اجتماعی و اقتصادی با آن درگیرند. این مسئله ای نیست که تنها به یک طبقه مذهبی یا قومی خاصی محدود شود. یک موضوع عمیقا ریشه دار است.”

شاید مسخره به نظر بیاید، اما به هر حال، تاج واژن دست نخورده تضمینی برای اثبات باکرگی ( در اینجا به معنای سکس نداشتن پیش از ازدواج) نیست. دکتر پولسی کسی که ۱۵ سال جراحی ترمیم تاج واژن را انجام داده توضیح میدهد که تاج واژن یک غشا بسیار ظریف با تعداد کمی مویرگهای خونی است. تعداد مویرگهای خونی به صورت قابل توجهی از زنی به زن دیگر متفاوت است.
این به این معنا است که حتی به وسیله جراحی بازسازی شده، تاج واژن ممکن است باز شود بدون اینکه آسیبی ببیند یا آسیب ببیند بدون اینکه خونریزی داشته باشد. در واقع، زنان بسیاری به صورت تصادفی واز طریق فعالیتهای معمولی مانند سوار کاری یا دوچرخه سواری یا استفاده از تامپون ، تاج واژنشان، خیلی قبل تر از اینکه سکس داشته باشند آسیب میبیند( توضیح مترجم: در این مورد اختلاف نظر است)

مسئله ای که این موضوع را پیچیده تر میکند این است که هیچ تعریف دقیق علمی از تاج واژن درست و سالم در اختیار نیست. ” یک غشای کشسان، که با رشد زنان به اشکال مختلف در میاید” این رادکتر پولسی میگوید و ادامه میدهد: “پیدا کردن یک تاج واژن بی نقص درست مانند دنبال اسب تک شاخ گشتن است. ”

پس در حالی که جراحی ترمیم بکارت به صورت ذاتی در نقطه مقابل دیگر جراحی هاست زیرا آنطور که دکتر گودمن اشاره میکند: میخواهی شرایطی ایجاد کنی که این زنان حتما خونریزی کند” اما ممکن است این خونریزی اتفاق نیفتد هرچقدر هم یک پزشک حاذق باشد.

احمدی میگوید: به نظرم زنان باید نسبت به این مسئله آگاه باشند و آماده باشند. فقط از خودشان سوال کنند: چه کار کنم اگر این جراحی کارساز نبود؟

چندبار امکان خطا هست؟ کسی نمیداند. بدلیل تقاضای سری بودن این جراحی از سوی متقاضی.، پزشکان معمولا پیگیری نمیکنند، و این باعث میشود که پزشکان نتوانند مطالعات پزشکی که با استانداردهای این موضوع همخوانی دارد انجام داده و به سوالات موجود پاسخ درست بدهند.
بهترین راه انجام عمل ترمیم چیست؟ کدام نتیجه بهتری دارد؟ کدام احتمال کمتری برای تشخیص داده شدن دارند؟ همه اینها سوالاتی است که کسی نمیتواند پاسخ بدهد. آیا یک ماه قبل از سکس؟ سه ماه؟ شش ماه؟ کسی نمیداند.

دوره درمان
تنها موردی که پزشکان اتفاق نظر دارند اهمیت مدت زمانی است که زن برای بهبودی بعد از جراحی به خودش میدهد. محل تازه جراحی شده خونریزی نمیکند. پزشکان به مراجعه کنندگان پیشنهاد میدهند که حداقل شش هفته بین جراحی و سکس فاصله باشد تا کسی متوجه موضوع نشود. هرچه زمان بیشتر، بهتر. بخصوص اگر چیزی این وسط اتفاق افتاد مانند انجام تست بکارت توسط دیگران پیش از ازدواج.

وقتی یکی ازمراجعه کنندگان به دکتر گودمن گفت که قرار است توسط امام مورد معاینه قرار گرفته تا بکارتش مورد تایید قرار بگیرد، دکتر تکنیک جراحی اش را تغییر داد تا خطوط جراحی و بخیه ها قابل رویت نباشند. وقتی قرار است پس از عمل جراجی معاینه و ثدور گواهی بکارت صورت بگیرد٬ که مشخص میکند یا زن سالم است ( تاج واژن آسیب ندیده) یا سالم نیست (تاج واژن آسیب دیده)، زن به هفته ها و ماهها برای بهبودی نیاز دارد.

در حال حاضر مشخص نیست که سالانه چه تعداد جراحی ترمیم در آمریکا اتفاق میفتد. اما پزشکان میگویند که یک سیر ثابت را طی میکند. در ایران، یک متخصص زنان به احمدی گفته که در ماه بین ۱۰ عمل ترمیم انجام میدهد. دکتر پولسی در نیوجرسی ماهانه سه الی چهار مورد دارد و با اینکه این کار جزو معدود جراحی هاییست که انجام میدهد اما میزان متقاضیانش ثابت است.

هپی_دی، دختر ۱۹ ساله ای که نمیخواست نامش فاش شود، به اصرار خانواده اش وادار به انجام جراحی ترمیم بکارت شد. او میگوید خانواده اش ترتیب همه چیز را دادند زیرا به سکس پیش از ازدواج اعتقاد نداشتند.

او تعریف میکند: من با حالات اضطرابی بعد از جراحی دست و پنجه نرم میکردم. احساس میکردم که نمیتوانم دیگر عاشق کسی باشم، به کسی که برایم اهمیت دارد نزدیک شوم، و وادار شدم که با یک دروغ زندگی کنم. من فقط احساس کردم مورد خشونت قرار گرفته ام و از آن متنفر بودم”

سالها بعد از جراحی بود که او به کلینیک ریل سلف مراجعه کرد تا درباره درمان بخیه های جذب نشده صحبت کند. او نمیخواست نزدیکی کند، زیرا احساس شرم داشت که بخیه های زیادی آنجا دارد.

هپی دی به زنان دیگر در وضعیت مشابه میگوید: با آنها احساس همدردی میکنم. توصیه من به انها این است که صادقانه زندگی کنند. در این دوره زمانه، زنان نباید با ترس زندگی کنند. نباید طبق تفکرات سنتی پوسیده خانواده، بستگان و جامعه مذهبی شان شان زندگی کنند. کسی که فرد مناسب شماست شما را همانطور که هستید با هرگذشته ای میپذیرد. ترمیم بکارت، و زندگی با یک دروغ رابطه شما را قوی تر نمیکند. من به تازگی متقاعد شدم که یک رابطه که بر روی دروغ و فریب باشد ماندگار نخواهد بود، و شخصی که واقعا و بدون خودخواهی شما را دوست دارد قطعا برایش قابل درک خواهد بود که اولین نفر زندگی شما نباشد.

منبع: ری یل سلف

بیشتر بخوانید
ثبت بیش از چهل آزمایش اجباری بکارت در سال گذشته در افغانستان
نهادهای مدافع حقوق زنان خواستار توقف آزمایش بکارت شدند
زانزو، بدن من در کلمه‌ها و تصاویر
وب‌سایت زانزو، بدن من در کلمه‌ها و تصاویر
از جراحی‌ ترمیمی و قرص‌ باکرگی در ایران

 

ثبت دیدگاه