صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > اندیشه و فرهنگ > آمار نگران‌کننده‌ی خشونت علیه زنان در غرب افغانستان

آمار نگران‌کننده‌ی خشونت علیه زنان در غرب افغانستان

  - برگرفته از: روزنامه ۸ صبح /
۱۹ اسفند ۱۳۹۵

کیلومترها دورتر از کابل پایتخت افغانستان، این‌جا در حوزه غرب کشور، وضعیت زنان با فرازوفرودهای زیادی مواجه است. مطابق آماری که در اختیار روزنامه هشت صبح قرارگرفته، ۱۰۸۲ مورد خشونت علیه زنان در ولایت‌های هرات، فراه، غور، نیمروز و بادغیس، در سال ۱۳۹۵ ثبت شده‌است. آمار نشان می‌دهد که در سال جاری ۵۰۱ مورد خشنونت علیه زنان در ولایت هرات، ۱۶۷ مورد در ولایت فراه، ۱۵۴ مورد خشونت در ولایت نیمروز، ۱۵۰ مورد در ولایت بادغیس و ۱۱۰ مورد خشونت علیه زنان در ولایت غور به ثبت رسیده است. خشونت‌های خانوادگی، قتل، ازدواج‌های اجباری و زیر سن، لت‌وکوب، طلاق، خودسوزی، فرار از منزل و ندادن نفقه از پدیده‌های خشونت‌باری است که زنان در حوزه غرب افغانستان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
رییس شورای ولایتی فراه: مکاتب در ولسوالی‌های فراه به روی دختران مسدود است
وضعیت امنیتی فراه این روزها حال و روز خوشی ندارد. وضعیت وخیم امنیتی فراه، بیشترین آسیب را به قشر زنان این ولایت رسانیده است. آمار ریاست امور زنان فراه نشان می‌دهند که از سال ۱۳۹۳ تا اینک، ۴۹۸ قضیه خشونت علیه زنان در ولایت فراه رخ‌داده است.
از میان ۱۸۲ قضیه‌ای که در سال ۱۳۹۳ صورت گرفته، ۸۳ مورد آن خشونت‌های خانوادگی، ۵۳ مورد آن طلاق، ۱۱ مورد قتل زنان، ۱۳ مورد لت‌وکوب و در کنار سایر خشونت‌ها ۴ مورد خشونت را آدم‌ربایی تشکیل می‌دهد. 
بر اساس آما ریاست امور زنان ولایت فراه، در سال ۱۳۹۴، ۱۴۹ قضیه خشونت علیه زنان در فراه رخ‌داده است. از آن جمع، ۶۹ مورد خشونت خانوادگی، ۴۷ مورد درخواست طلاق، ۱۲ مورد فرار از منزل، ۵ مورد قتل و ۶ مورد دیگر در کنار سایر خشونت‌ها، نامزدی اجباری می‌باشد. هم‌چنان از شروع سال ۱۳۹۵ تا اینک، ۱۶۷ قضیه خشونت علیه زنان در فراه به ثبت رسیده است. از آن جمله ۷۲ مورد را خشونت‌های خانوادگی، ۴۳ مورد مورد را درخواست طلاق، ۲۴ مورد را فرار از منزل و در کنار سایر خشونت‌ها، ۱۱ مورد قتل تشکیل می‌دهد.
کبرا عظیمی سرپرست ریاست امور زنان فراه هرچند وضعیت زنان این ولایت را نسبت به سال‌های گذشته بهتر عنوان می‌کند اما می‌گوید در کنار ولسوالی‌های فراه، زنان حتی در مرکز این ولایت به‌دور از خشونت نمی‌باشند. خانم عظیمی رسم‌ و رسوم ناپسند مردم، پایین‌بودن سطح آگاهی، فقر اقتصادی، نبود امنیت و نبود اشتغال برای زنان را، از عواملی می‌داند که سبب‌شده تا زنان در فراه مورد خشونت قرار بگیرند. خانم عظیمی با بیان این‌که زنان در فراه، در بخش آموزش مشکلات زیادی دارند، خواستار توجه نهادهای مدافع حقوق زنان برای بهبود وضعیت آنان است. سرپرست ریاست امور زنان فراه هم‌چنان می‌گوید ازدواج‌های اجباری و زیر سن با توجه به فهم پایین خانواده‌ها، هنوز هم در فراه وجود دارد.
در همین‌حال جمیله امینی رییس شورای ولایتی فراه می‌گوید، هیچ اقدامی از سوی حکومت محلی در فراه برای بهبود وضعیت زنان این ولایت صورت نگرفته است. خانم امینی هم‌چنان ادعا دارد از وضعیت زنانی که در پنج ولسوالی فراه که اکنون دست‌رسی مخالفان دولت در آن بیشتر است، هیچ‌گونه خبری در دست نیست.
خانم امینی می‌گوید: «با وجود علاقه‌ای که زنان در فراه به درس و تعلیم دارند، متاسفانه بسیاری از مکاتب در ولسوالی‌های فراه کاملا مسدود است و زمینه‌ی تحصیل از زنان گرفته شده است و تا حالا دولت افغانستان به منظور بازگشایی این مکاتب کاری انجام داده نتوانسته است.»
خانم امینی یکی از دغدغه‌های اصلی زنان تحصیل‌کرده فراه را نبود زمینه کاری عنوان کرده و می‌گوید زنانی‌که پس از مشکلات فراوان که تحصیل‌شان را پایان می‌دهند، در فراه هیچ‌گونه شرایط کاری برای‌شان مساعد نمی‌باشد.
رییس شورای ولایتی فراه هم‌چنان ادعا دارد که حضور زنان در اداره‌های دولتی فراه خیلی کم‌رنگ بوده و حتی در برخی اداره‌ها اصلا حضور ندارند. هم‌چنان او می‌گوید بد دادن دختران در فراه تا هنوز مروج است و در ولسوالی‌ها، زنان هیچ نقش و صلاحیتی برای پیش‌برد زندگی ندارند. خانم امینی به عنوان نمونه، از دختر ۱۲ ساله‌ای یاد می‌کند که پس از آن‌که نتوانسته خواسته‌های شوهرش را برآورده کند، مورد لت‌وکوب قرار می‌گیرد و مدت ۴ ماه با گوسفندان هم‌اتاقش می‌سازند. خانم امینی خشونت علیه زنان در فراه را رو به افزایش دانسته و وضعیت زنان این ولایت را وخیم و نگران‌کننده می‌داند.

زنان فراموش‌شده بادغیس

حرف‌های بیشتر بانوانی بادغیسی در گفت‌وگو با هشت صبح، نشان‌دهنده آن است که خشونت علیه زنان در بادغیس هم‌چنان ادامه دارد. هرچند خشونت بر زنان در سراسر افغانستان ریشه دوانده است. اما در هر مکانی سبک خاص خودش را داشته و در بیشتر موارد مشابهت‌های زیادی با هم دارند. خشونت‌های خانوادگی، اختطاف، بی‌سرپناهی، تجاوز جنسی، ازدواج اجباری و زیر سن، مهریه‌های گزاف و فرار از منزل، خشونت‌ها مروجی استند که بانوان در بادغیس با آن روبه‌رو‌اند. آماری که از سوی ریاست امور زنان بادغیس ارایه شده نشان می‌دهد که در سال جاری حدود ۱۵۰ مورد خشونت در بادغیس علیه زنان به ثبت رسیده است. از آن جمله ۴۲ مورد خشونت خانوادگی، ۹ مورد فرار از منزل و یک مورد هم تجاوز جنسی.
اما آماری که از سوی یک عضو شورای ولایت بادغیس چندی پیش ارایه شد، نشان می‌دهد که در سال جاری بیشتر از ۱۵۴ مورد خشونت و در سال ۱۳۹۴ در حدود ۲۰۰ مورد خشونت بر زنان در بادغیس صورت گرفته است. حلیمه راهپیما فعال و مدافع حقوق زنان در بادغیس ادعا می‌کند که گراف خشونت بر زنان امسال در بادغیس افزایش یافته است. او بیشتر خشونت‌های انجام‌شده را در ولسوالی‌های بادغیس دانسته و می‌گوید: «متاسفانه ما امسال چندین قضیه از ولسوالی‌های جوند، قادس و بالامرغاب داشتیم که این قضایا قتل، خودکشی، خودسوزی، استفاده از مواد زهری و چاقوزدگی بود. هم‌چنان آمار لت‌وکوب و تفریق در بادغیس در سال جاری گراف بالایی داشته است.»
وضعیت شغلی زنان از مواردی است که زرغونه شیرزاد رییس امور زنان بادغیس آن را نگران‌کننده خوانده و می‌گوید: «یکی از نیازهای اساسی بانوان در بادغیس، استخدام بیشترشان در نهادها و اداره‌های دولتی است، زمینه‌ی اشتغال‌زایی برای خانم‌ها در بادغیس خیلی کم است. ما همین اکنون خیلی از خانم‌ها را در شهر و ولسوالی‌ها داریم که از توانایی بالا در بخش صنایع، مالداری و غیره برخوردار استند که متاسفانه در بادغیس برای آن‌عده خانم‌ها زمینه کار و فعالیت خیلی مساعد نیست و از طرف حکومت محلی و مرکزی تا حالا در این زمینه خیلی نداشته است.»
بادغیس از ولایت‌های افغانستان که تا اینک توجه آن‌چنانی به آن صورت نگرفته است. در بسیاری نقاط این ولایت دست‌رسی دولت کم‌تر است و این وضعیت سبب‌شده تا زنان بیشتر در معرض خشونت قرار داشته باشند. در تازه‌ترین خشونت‌های که نزدیک به یک ماه پیش در بادغیس رخ‌داد؛ یک زن حامله توسط شوهرش حلق‌آویز شد و یک دختر ۱۲ ساله پس از آن‌که از سوی خانواده‌اش مجبور به ازدواج می‌شود، خودش را به آتش کشیده است.

خشونت علیه زنان در نیمروز

نیمروز از ولایت‌های جنوب‌غربی افغانستان است که تا اکنون گزارش‌های کمتری از وضعیت زنان این ولایت به‌نشر رسیده است. بزرگترین دغدغه‌ی زنان این ولایت نبود امکانات آموزشی و حضور کم‌تر آنان در بازار کار می‌باشند.
آماری را که ریاست امور زنان این ولایت در اختیار روزنامه ۸صبح قرارداده، نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۳ تا اکنون، ۴۰۰ مورد خشونت علیه زنان در این ولایت صورت گرفته‌است. این آمار نشان می‌دهد که خشونت علیه زنان در نیمروز نسبت به دو سال گذشته در سال جاری افزایش یافته است. در سال ۱۳۹۳ دستکم ۱۱۸ مورد خشونت علیه زنان رخ‌داده که ۷ مورد آن قتل می‌باشد. هم‌چنان در سال ۱۳۹۴، ۱۲۸ مورد خشونت علیه زنان در نیمروز رخ‌داده که ۵ مورد آن را قتل زنان تشکیل می‌دهد. اما از شروع سال جاری تا اینک، ۱۵۴ مورد خشونت علیه زنان در نیمروز رخ‌داده و ۱۰ مورد آن قتل زنان بوده که شامل خودسوزی و خودکشی نیز می‌شود.
هم‌چنان بر اساس گفته‌های آمنه حکیمی رییس امور زنان ولایت نیمروز، در سه ماه اخیر ۳۴ مورد خشونت علیه زنان به ثبت رسیده که شامل لت‌وکوب، قتل، سلب آزادی زنان، فرار از منزل، خشونت‌های خانوادگی و بی‌سرنوشت‌بودن زنان می‌باشد.
آمنه حکیمی می‌گوید مشکلی در بیرون‌رفتن زنان از منزل در نیمروز وجود ندارد اما اساسی‌ترین مشکل زنان این ولایت بی‌کاری است و زمینه کار برای زنان در نیمروز کم‌تر مساعد شده است. خانم حکیمی هم‌چنان می‌گوید برای مصروفیت و اشتغال زنان در نیمروز، اداره خاصی وجود ندارد و در کل حضور زنان در اداره‌های حکومتی و غیر حکومتی کم‌رنگ است. به‌گفته یکی از بانوان نیمروزی عوامل اصلی خشونت علیه زنان در این ولایت فقر، بی‌سوادی و اعتیاد می‌باشد.
رییس امور زنان نیمروز نیز وضعیت زنانی را که شوهران معتاد دارند را فوق‌العاده نگران‌کننده می‌داند. خانم حکیمی می‌گوید: «در ولایت نیمروز تنها یک دانشگاه خصوصی وجود دارد و نبود دانشگاه‌های دولتی در این ولایت برای زنان و در کل دانش‌آموزان ولایت نیمروز یک مشکل جدی است و خیلی بانوان زمانی که از مکتب فارغ می‌شوند همواره بی‌سرنوشت می‌مانند.»
هم‌چنان خانم حکیمی می‌گوید برای زنان در نیمروز هیچ‌گونه امکانات آموزشی، ورزشی مهیا نشده و حتا زنان تحصیل‌کرده نیمروزی از نداشتن انترنت برای پیش‌برد کارهای شان رنج می‌برند. رییس امور زنان نیمروز به عنوان نمونه، از خانم ۲۵ ساله‌ای یاد می‌کند که بر اثر خشونت‌های خانوادگی خود را از منزل سوم خانه شان به پایین پرتاب کرده است. او می‌گوید بعدها آشکار شد که این خانم توسط شوهرش لت‌وکوب شده بود و پس از آن از طبقه سوم پایین انداخته می‌‌شود تا همه فکر کنند خودکشی کرده است.

عاملان خشونت در غور پی‌گیری نمی‌شوند

سریال خشونت علیه زنان در غور اندکی برای تمامی شهروندان افغانستان آشناتر است. با شنیدن نام غور بسیاری‌ها به یاد رخشانه دختر جوانی می‌افتند که به‌گونه وحشت‌ناکی سنگ‌سار شد. گزارش‌هایی که از وضعیت زنان غوری به نشر می‌رسد، گواه آمار بالای خشونت علیه زنان در این ولایت می‌باشد. اما آماری را که ریاست امور زنان این ولایت در اختیار ما قرارداده، نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۳ تا اینک، ۲۹۹ مورد خشونت علیه زنان در این ولایت به ثبت رسیده است. از آن‌جمله ۹۴ مورد خشونت در سال ۱۳۹۳، ۹۵ مورد خشونت در سال ۱۳۹۴ و ۱۱۰ مورد خشونت در سال جاری.
هاجره بشیری مدیر حقوق ریاست امور زنان غور می‌گوید در سال جاری ۳۷ مورد خشونت از جمله قضیه‌های حاد بوده که شامل بی‌سرپناهی، قتل، خودکشی و خودسوزی، به دارآویختن و تیرباران‌شدن می‌باشد.
به گفته خانم بشیری در سال جاری ۱۲ قضیه خودکشی در غور به ثبت رسیده و آمار‌های آن‌ها نشان می‌دهد که به دلیل شرایط ناگوار امنیتی در غور، خشونت علیه زنان در این ولایت نسبت به سال‌های پیش افزایش یافته است. این خشونت‌ها بیشتر در مناطقی از غور رخ می‌دهد که دست‌رسی دولت در آن‌ها کم‌تر است. نوریه نوید فعال مدنی و مدافع حقوق زنان در غور می‌گوید: «وضعیت زنان در ولایت غور چندان قانع‌کننده نیست و زنان در اداره‌های دولتی اصلا حضور ندارند و خانم‌ها در هرجای ولایت که زندگی می‌کنند از مصوونیت اجتماعی و امنیتی چه در خانه و چه در بیرون؛ برخوردار نیستند. اگر در هرحالتی بگویم، ما از وضعیت زنان در ولایت غور رضایت کامل نداریم.»
خانم نوید هم‌چنان ادعا دارد که زنان در ولایت غور از وضعیت بد امنیتی رنج برده و تبعیض نسبت به زن و مرد در ولایت غور برای استخدام در کار وجود دارد. خانم نوید با بیان این‌که در ماه حوت آن‌ها ۱۱ مورد خشونت علیه زنان را در غور به ثبت رسانیده‌اند گفت: «هرقضیه‌ای که در ولایت غور از سوی گروه‌های مخالف دولت و حتی خود خانواده‌ها در برابر زنان رخ می‌دهد، متاسفانه از سوی دولت به درستی یا اصلا هیچ‌ پی‌گیری صورت نمی‌گیرد نمونه بارز آن قضیه‌ی رخشانه است که تاهنوز هم عاملان آن گرفتار نشده‌اند و این تنها رخشانه نیست، ده‌ها و صدها رخشانه‌ی دیگر در ولایت غور قربانی شده که تاهنوز به آن قضایا رسیدگی نشده و عاملان آن هم آزادانه گشت‌وگذار دارند.»
در همین‌حال انیسه غیور عضو شورای ولایتی غور می‌گوید: «مواردی که در ولسوالی‌ها اتفاق می‌افتد؛ بماند. خشونت‌هایی که در قریه‌های نزدیک مرکز شهر اتفاق می‌افتد متاسفانه پی‌گیری نمی‌شود. طی دو سه سال گذشته انواع خشونت‌ها از جمله لت‌وکوب، سنگ‌سارشدن و غیره در اطراف شهر همواره وجود داشته در کل وضعیت زنان خیلی خراب است و ما مشکلات زیاد داریم.»
خانم غیور بدامنی و فقر اقتصادی را از جمله عوامل عمده افزایش خشونت در غور می‌داند. این عضو شورای ولایتی غور ادعا دارد که به جز شهر فیروزکوه و ولسوالی لعل و سرجنگل، در دیگر ولسوالی‌ها دروازه‌ها مکاتب برای خانم‌ها همواره بسته بوده و مشکلات خانم‌ها در آن مناطق به مراتب بیشتر است.
در همین‌حال فریده ناصری مسوول بخش زنان کمیسیون مستقل حقوق بشر در ولایت غور می‌گوید در سال جاری ۵۷ مورد خشونت در کمیسیون حقوق بشر به ثبت رسیده که ۲۷ مورد آن قتل و خودکشی می‌باشد. خانم ناصری می‌گوید: «در مرکز غور که می‌گویند تحت تصرف دولت قرار دارد، همین اکنون دخترها به زور به شوهر داده‌ می‌شوند، ازدواج‌های زیر سن وجود دارد، لت‌وکوب نیز وجود دارد اما در ولسوالی‌ها این قضایا بیشتر است، همین حالا آتش‌زدن دخترها وجود دارد، دخترها بیشتر شان با سن پایین به مردهای کهن سال داده می‌شوند و صدها مورد دیگر.»

سریال خشونت علیه زنان در هرات

هرچند هرات از جمله ولایت‌های افغانستان است که شرایط کاری، آموزشی و در کل زندگی برای خانم‌ها در آن اندکی بهتر است، اما در گوشه‌وکنار این ولایت زنانی هستند که همواره مورد خشونت قرار می‌گیرند. آمار‌ ارایه شده توسط ریاست امور زنان هرات نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۳ تا اخیر ماه دلو امسال، ۱۵۵۸ مورد خشونت علیه زنان در این ولایت به ثبت رسیده است. این آمار نشان می‌دهد که در سال ۱۳۹۳، ۵۵۰ مورد خشونت علیه زنان در هرات به ثبت رسیده که از آن جمله ۲۸۲ مورد آن لت‌وکوب، ۳۷ مورد آن قتل، ۶ مورد تجاوز جنسی، ۱۱ مورد اقدام به تجاوز، ۱۴ مورد ازدواج اجباری و ۳۵ مورد آن دشنام و تهدید می‌باشد. هم‌چنان از میان ۵۰۷ قضیه به ثبت‌رسیده خشونت علیه زنان در سال ۱۳۹۴، ۲۸۴ مورد آن لت‌وکوب، ۲۶ مورد قتل، ۱۸ مورد دیگر آن تجاوز جنسی و اقدام به تجاوز می‌باشد. اما از شروع سال روان تا اخیر ماه دلو، ۵۰۱ مورد خشونت علیه زنان در ریاست امور زنان این ولایت به ثبت رسیده است که ۲۶۲ مورد آن لت‌وکوب، ۲۰ مورد آن قتل، ۱۱ مورد تجاوز جنسی، ۱۶ مورد ازدواج‌های اجباری، ۱۶ مورد ازدواج زیر سن و ۳۵ مورد تهدید به قتل و تهدیدات جانی دیگر می‌باشد. طبق آمار‌ ارایه شده، از سال ۱۳۹۳ تا اینک ۵۳ زن در هرات خودکشی کرده‌اند. بر اساس این آمار، خشونت‌های که در سه سال گذشته علیه زنان در هرات صورت گرفته بیشتر از خشونت‌های سه ساله ولایت‌های غور، نیمروز و فراه به شمول خشونت‌های دو ساله ولایت بادغیس می‌باشد.

رولا غنی: نقش زنان در رفاه هرات با ارزش است

رولا غنی، بانوی نخست کشور در نخستین سفرش به هرات جهت اشتراک در مراسم گرامی‌داشت از روز جهانی زن گفت: «این نخستین سفر من به هرات است که برایم بسیار لذت‌بخش است. من یقین دارم که نقش شما زنان زحمت‌کش و روشن‌فکر و موفقیت‌تان در رفاه و آرامش مردم هرات بسیار با ارزش است. از همین خاطر من خواستم تا روز جهانی زن را با شما عزیزان یکجا تجلیل نمایم. امروز من یک پیغام دارم به تمام زنان افغانستان و آن پیغام صلح است.» خانم غنی در سخنانی در این مراسم، نا امنی‌ها، مشکلات اجتماعی و دشمنی‎های شخصی را از عمده‌ترین دلایل چالش‌های زنان در افغانستان عنوان کرد.
در همین‌حال دلبر نظری وزیر امور زنان افغانستان می‌گوید در پانزده سال اخیر کارهای بنیادی برای احقاق حقوق زنان انجام نشده است.
خانم نظری هم‌چنان می‌گوید زنان در ولسوالی‌ها و روستاهای افغانستان از داشتن سواد و حقوق اساسی خود محروم هستند.
از سوی هم محمد آصف رحیمی والی هرات نگران افزایش خشونت‌های خانوادگی علیه زنان در هرات می‌باشد.
والی هرات هم‌چنان گفت که هرچند زنان در بخش‌های مختلف در ولایت هرات پیش‌رفت‌های چشم‌گیری داشته‌اند اما تا هنوزم بسیاری خانم‌ها را خشونت‌های خانوادگی می‌آزارد.
از ایجاد دولت جدید در افغانستان حدود ۱۶ سال می‌گذرد. هم‌واره از سال‌ها بدین‌سو شعار مبارزه با خشونت علیه زنان چه از سوی حکومت افغانستان و چه از سوی نهادهای بین‌المللی و مدافعان حقوق بشر سر داده شده است. اما با آن‌که وضعیت زنان در افغانستان نسبت به سال‌های گذشته بهتر شده اما در بسیار نقاط افغانستان تا هنوزم زنان را به عنوان جنس درجه دوم محسوب نموده و خشونت‌های که در گذشته وجود داشت تا حالا نیز از آن کاسته نشده است.

بیشتر بخوانید
دستیار روحانی از تلاش برای تدوین قانون جامع در مورد اسیدپاشی خبر داد
تلاش برای تدوین قانون جامع علیه اسیدپاشی
تغییر شرایط عضویت در آکادمی نوبل توسط پادشاه سوئد در پی رسوایی جنسی
تغییر شرایط عضویت در آکادمی نوبل در پی آزار جنسی
استثمار جنسی زنان عراقی در اردوگاه‌ها
فقط پانزده گروگان بوکو حرام زنده هستند
فقط پانزده گروگان بوکو حرام زنده هستند

 

ثبت دیدگاه