صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > اندیشه و فرهنگ > لطفن به ما توجه کنید – بخش نخست

لطفا به ما توجه کنید – قسمت اول

  - برگرفته از: روزنامه ۸ صبح /
۲۷ فروردین ۱۳۹۶

تجاوز به یک دختر سه و نیم ساله در غور، تجاوز بر یک کودک سه ساله در بنی حصار کابل، تجاوز بر یک دختر هفت ساله در بدخشان، تجاوز بر یک کودک در غزنی، تجاوز گروهى چهار مرد بر یک کودک در… این‌ها عناوین تکان‌دهنده‌اى اند که همواره رسانه‌هاى کشور براى نشر آن با هم رقابت مى‌کنند.
ما هم مى‌شنویم، سر تکان مى‌دهیم و موجب تأسف‌مان مى‌گردد. اما آیا تنها ناراحت شدن و سر تکان دادن و تأسف کافى ست؟ واقعیت امر این است که افغانستان جامعه‌ى در حال جنگ و درگیر مشکلات فراوان از جمله مصونیت اجتماعى و امنیت است.
سرریز مشکلات حکومت و اولویت مهم براى رسیدگى تهدیدهاى امنیتى و مهار مخالفان مسلح است. جنگ تمام فاکتورهاى اجتماعی، اقتصادى و فرهنگى را تحت تأثیر خود قرار مى‌دهد. باقی‌ چالش‌ها و کاستى‌ها بعد از موضوع جنگ که اصل برتر است، مجال پرداختن پیدا مى‌کند. در بین انبوه مشکلات روى هم تلنبار شده، کودک‌آزارى و به تعریفِ خاص آزار جنسى کودکان یا سوء استفاده از کودکان اعم از جنسی و یا غیر جنسی، موضوعی است که اخیراً در کشور ما رو به افزایش است. بدترین نوع این گونه سوء استفاده‌ها از کودکان و افراد کم سن و سال شاید گونه‌ی جنسی آن باشد که متأسفانه در کشور ما آمار بالایی از آن گزارش مى‌شود. سوء استفاده جنسى از کودکان در تمام دنیا وجود دارد و تنها به افغانستان محدود نمى‌شود. اما عواملى چون جنگ و فقر زمینه آسیب‌پذیرى را در کشور ما افزایش داده است. یکى از مؤلفه‌هاى عینى در زیست اجتماع ما وجود پدیده «پدوفیلیا» یا همان «بچه‌بازى» است که تأثیر در قباحت‌زدایى از داستان تلخِ آزارِ جنسى کودکان دارد و با توجه به مجازات معین در قانون جزاى کشور که گاها حتا منجر به حبس ابد (زندان مادام‌العمر) هم مى‌گردد و با در نظر داشت فعالیت‌هاى نهادهاى مدافع کودکان مانند نهاد «حمایت از کودکان» و شبکه‌هاى مدنى و اجتماعى، موجب افزایش آمار مى‌گردد.


در یک تعریف واضح هر رفتارى که باعث شود کودکى در معرض رفتارهایى قرار گیرد که جنبه لذت طلبى و جنسى داشته باشد، حتا اگر خودِ کودک درک و دریافتى در مورد آن نداشته باشد و رنجى هم نکشد، سوء رفتار جنسى است. مواردى مانند: صحبت با کودک در مورد مسایل جنسى، نمایش‌گرى اندام جنسى توسط بزرگ سال، لمس بدن کودک براى لذت طلبى و… هرچند کودک ممکن است قباحت و آسیب آن را درک نکند. این‌ها همه سوء استفاده‌ی جنسى است و در نهایت تجاوز، که عریان‌ترین حالت کودک‌آزارى است. یافته‌ها نشان مى‌دهد در سراسر جهان از هر چهار دختر یکى و از هر شش پسر یک نفر در کودکی هدف آزار جنسی قرار می‌گیرد. متوسط سنى که کودکان مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، هفت تا نه سالگی است و تقریباً نود درصد احتمال وجود دارد که کودکان قربانی، سوء استفاده‌گر را بشناسند. بیش از پنجاه درصد موارد سوء استفاده‌گران افراد نزدیک فامیل و خانواده و اقارب هستند.
شاید باور اغلب بر این باشد که افرادى که به کودک‌آزارى و تجاوز بر کودک مبادرت مى‌ورزند، بیماران جنسى هستند و بزهکارانى بى‌سواد و فاقدِ شأن اجتماعى و اخلاق و ناآشنا با تعالیم دینى؛ اما طبق نظریه‌هاى روان‌کاوى باید گفت هر فردى که مهارت رعایت و کنترل رفتار جنسى خود را نداشته باشد، بدون در نظر داشت سن و سال و تحصیلات و شأن اجتماعى، ممکن است دچار انحراف جنسى شود. یعنى این انحراف و بیمارى جنسى ممکن است براى هر شخصى پیش بیاید.
به نظر زیگموند فروید، پدر علم روانکاوى: «عواملی مثل محرومیت از مهر مادری،عدم مراقبت از کودک، ناهم‌سانی والدین، پرخاش‌گری بیش از حد و آسان‌گیرىِ زیاد، همگی باعث بروز حالات اختلالى در کودکان مى‌گردد.» به طور کلی به اعتقاد فروید «بدرفتاری والدین با کودک به خصوص در پنج سال اول زندگی باعث بروز بیماری روانی و عقده و حقارت در آنان مى‌شود و کودک را بیشتر در معرض آسیب‌هاى بیرونى قرار مى‌دهد.»
دلیل و انگیزش اصلى آزار جنسى کودکان، مقاومت کمتر کودک و تسلیم و همراهى از جانب اوست که رابطه را براى سوء استفاده‌گران مطلوب‌تر و قابل دسترس‌تر مى‌کند. تهدید و کنترل کودک، به آسانى فریب دادن، کم‌هزینه بودن تجاوز به کودک و این که کودکان فاقد توان اقامه دعوا و پى‌گیرى موضوع هستند، آنان را بیشتر از بزرگ‌سالان در معرض خطر قرار مى‌دهد. شاید به جرأت بتوان گفت بیشترین و دردبارترین نمونه‌هاى کودک‌آزارى و تجاوز جنسى را کودکان خیابانى و کودکان کار تشکیل مى‌دهند. این کودکان که ناچار اند هزینه‌ى فقر و تنگدستى و اعتیاد و بی‌کارى خانواده‌هاى‌شان را بپردازند، قابل دسترس‌ترین سوژه‌ها براى بیماران جنسى قلمداد مى‌شوند. در برخى از کشورها نزدیک به ده درصد کودکان همواره در معرض آزار جنسی هستند. این واقعیت خیلی تکان‌دهنده و هولناک است و تأسف‌برانگیزتر این که فکر کنیم هیچ کاری از دست‌مان ساخته نیست و نمی‌توانیم کودکان‌مان را در برابر بیماران جنسی حفاظت کنیم. به راستی آیا چنین است؟ آیا هیچ کاری از دست‌مان بر نمی‌آید؟ البته که راه‌کارهایى براى مقابله با کودک‌آزارى وجود دارد. هرچند شاید به طور کلى نتوانیم بر آن غلبه کنیم اما به طور یقین فاجعه را به میزان قابل توجهى کاهش خواهد داد.

بیشتر بخوانید
ثبت بیش از ۱۴۰۰ ازدواج دختربچه‌ها در سال گذشته در استان تهران
ثبت بیش از ۱۴۰۰ ازدواج دختربچه‌ها در استان تهران در سال ۹۶
بیل کازبی به‌دلیل آزار جنسی متهم شناخته شد
بیل کازبی به‌دلیل آزار جنسی متهم شناخته شد
مرشد سرشناس هندی به دلیل تجاوز به دختر نوجوان به حبس ابد محکوم شد
حبس ابد برای مرشد هندی به جرم تجاوز
تجمع گروهی از شهروندان ماهشهری برای مقابله با کودک‌آزاری
اعتراض مردم ماهشهر علیه کودک‌آزاری

 

ثبت دیدگاه