صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > کوییر > آشنایی با جنبش‌های حامی حقوق رنگین‌کمانی‌ها

آشنایی با جنبش‌های حامی حقوق همجنسگرايان و رنگین‌کمانی‌ها

مهران حمیدی   - برگرفته از: کانال تلگرام نیلوفر بیضایی /
۹ دی ۱۳۹۶
جنبش اقلیت‌های جنسی

جنبش‌های اقلیت‌های جنسیکارل هاینریش اولریشز (Karl Heinrich Ulrichs) حقوقدان آلمانی جزو اولین کسانی است که برای حقوق همجنسگرایان در اذهان عمومی و در عرصه ی قانونگزاری مبارزه آغاز کرد. وی در سال 1867 میلادی در روز حقوقدانان در حضور 500 تن از اعضای جامعه ی حقوقدانان خواست حق ازدواج برای همجنسگرایان را طرح کرد. هرچند که سخنان او با مخالفتهای شدید روبرو شد، اما شاید بتوان سخنرانی او را سرآغاز جنبش همجنسگرایان نامید.

کارل هاینریش اولریشز (Karl Heinrich Ulrichs) حقوقدان آلمانی

نخستین تشکل همجنسگرایان در آلمان با تشکیل “کمیته ی علمی-انسانگرا“ توسط پزشک آلمانی ماگنوس هیرشفلد (Magnus Hirschfeld) در سال 1897 بنیانگزاری شد.

پزشک آلمانی ماگنوس هیرشفلد (Magnus Hirschfeld)

این تشکل که نزدیک به 500 عضو داشت، بدون اینکه مشخصا اعلام کند که به جنبش همجنسگرایان تعلق دارد، تلاش کرد تا با ارائه ی دلایل علمی به پاراگراف 175 در قانون جزائی آلمان اعتراض کند . پاراگراف 175 ، همجنسگرایی را جرم می شناخت و مجازات زندان از 5 ماه تا 6 سال برای آن در نظر می گرفت. از سال 1919 به بعد انجمنهای گوناگونی تحت عنوان “انجمن دوستی“ و یا “کانون دفاع از حقوق بشر“ تشکیل شد. موفقترین نمونه همین کانون دفاع از حقوق بشر بود که در سال 1924 در جمهوری وایمار بیش از 12000 عضو داشت.در پایان جمهوری وایمار تعداد اعضا به 48000 نفر رسیده بود. همچنین گروههای دفاع از حقوق همجنسگرایان در سوئیس، اتریش، چکسلواکی، آمریکا، آراژانتین و برزیل در همین دوره تشکیل شدند. این کانون علاوه بر اجرای مراسم فرهنگی و روشنگری ، فعالیتهای سیاسی و مطبوعاتی میز انجام می داد و حمایت از اعضای همجنسگرای خود را جزو مهمترین وظایف خود بشمار می آورد. بعد از به حکومت رسیدن هیتلر در آلمان ، این تشکیلات متلاشی شد و مرکز ثقل فعالیتهایش به آمریکا منتقل شد.

زندانیان همجنسگرای محکوم به مرگ در جنگ جهانی دوم

در سال 1951 تشکلی بنام Mattachine Society توسط مردان همجنسگرا در آمریکا بوجود آمد

تشکل  Mattachine Society در آمریکا

تشکل  Daughters of  Bilitisو در سال 1955 تشکل Daughters of Bilitis توسط زنان لزبین تشکیل شد .

این تشکلها علاوه بر اینکه بطور مشخص برای حقوق همجنسگرایان تلاش می کردند ، از آنجا که می دانستند حرکت آنها چه در عرصه ی اجتماع و چه در عرصه ی سیاست باید مطرح شود تا به خواسته هایشان توجه شود، حرکتی اجتماعی- سیاسی بودند که بعد تحت فشار دوران مک کارتیسم ، بناچار فعالیتهای سیاسی را کنار گذاشت و فقط در حد تشکیل کلوپها در میان اعضای خود به فعالیتهایش ادامه داد ، اما از عرصه ی فعالیتهای اجتماعی به کنار گذاشته شد. این وضعیت تا اواسط دهه ی شصت ادامه داشت تا اینکه در این دوران بعنوان بخشی از جنبشهای اعتراضی زنان، سیاه پوستان و دانشجویان مرحله ی نوینی از فعالیتهای اجتماعی سیاسی خود را از سر گرفت.

در تاریخ 28 ژوئن 1969 بعد از حمله ی پلیس به یک کافه ی همجنسگرایان، حرکتهای اعتراضی همجنسگرایان رادیکالیزه شد و بمدت سه روز در مقابل آن کافه به تظاهرات و اعتراض پرداختند. با اوج گیری جنبش چپ تشکلهای جدیدی تحت عنوانهای Gay Liberation Front و Gay Activists Alliance شکل گرفت.

 

در تاریخ 1 مای 1970 تشکیلاتی تحت عنوان Radical Lesbians با اجرای آکسیونها اعتراضی و با اعلام حرکتی بنام “ لزبینیسم سیاسی“ ، بطور غیر منتظره ای در کنگره همبستگی زنان حضور پیدا کرد و توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد .

در همین دوره جنبشهای اعتراضی همجنسگرایان دوباره در اروپا شدت گرفت .

پوستر فیلم آلمانی همجنسگرا بیمار نیستبرای مثال در آلمان فیلمساز آلمانی بنام Rosa von Praunheim با ساختن فیلمی بنام “ همجنسگرا بیمار نیست، بلکه وضعیت جامعه ای که او در آن زندگی می کند بیماراست“ که از تلویزیون آلمان پخش شد و در آن از زاویه ی سیاسی اجتماعی به این معضل پرداخته بود و انتقاد شدیدی به دو دوزه بازی دستگاه دولت و ارگانهای مذهبی کرده بود، علیرغم اینکه با برخوردهای شدید محافظه کاران مسیحی روبرو شد، از حمایت همجنسگرایان برخوردار شد و جنبش همجنسگرایان را به فعالیت بیشتری در زمینه ی سیاسی و اجتماعی سوق داد.

فیلمساز آلمانی Rosa von Praunheim

همجنسگرایان اروپا و آمریکا با تحمل هزینه های سنگینی که از از دست دادن شغل گرفته تا انزوای اجتماعی و مقابله دستگاه سیاسی و نهادهای مذهبی ، نه تنها توانستند به تغییر قوانین یاری رسانند، بلکه موفق شدند تا برابری حقوقی با دگر جنس گرایان را نیز بدست آورند و در عین حال جایگاه اجتماعی خود را استحکام بخشند. امروز جنبش همجنسگرایان ، از وجه سیاسی خود فاصله گرفته ، چرا که توانسته حقوق سیاسی خود را بدست آورد.

همجنسگرایان هر سال در برلین و هامبورگ و همچنین در کشورهای دیگر با برگزاری Christopher day به خیابانها می آیند و هر سال حضور خود را که یادآور مبارزات دردناک گذشته است اعلام می کنند و پیروزیشان را جشن می گیرند. در این جشن بسیاری از دگر جنس گرایان نیز شرکت می کنند و حضور چندین میلیونی جوانان همجنسگرا و غیر همجنسگرا در این کارناوال شادی براستی دیدنی است.

رژه افتخار اقلیت‌های جنسی

رژه افتخار اقلیت‌های جنسی

بیشتر بخوانید
پارلمان پرتغال قانون جدیدی را برای تغییر جنسیت تصویب می‌کند
دیوید بوکل وکیل سرشناس حقوق کوییرها
خودسوزی فعال حقوق کوییرها در اعتراض به تخریب محیط زیست
اطلاعات جدید در مورد قتل سروش محمودی و مجید کیهان در کانادا
اطلاعات جدید در مورد قتل سریالی همجنس‌خواهان در کانادا
پنج دلیلی که سوئد بهترین میزبان جشن غرور اقلیت‌های جنسی اروپاست.
سوئد میزبان جشن افتخار یوروپراید

 

ثبت دیدگاه