صفحه نخست > همه‌ی مطلب‌ها > تازه چه خبر؟ > کشف ژن‌های همجنس‌خواه

کشف ژن‌های همجنس‌خواه و گرایش جنسی

و تاثیر آن بر موضوع هویت جنسی
اندی کوگلان - برگردان از ایمان فیروزی فرد   - کارگاه خبر ژوپی‌آ /
۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
ژن‌های کوییر، همجنس‌خواهی و گرایش جنسی

کشف ژن‌های همجنس‌خواه و گرایش جنسی

دو نوع ژن کشف شده‌اند که در بدن مردان همجنسگرا بیشتر یافت می‌شوند. این کشف جدید شاهد مهمی برای این ادعا است که گرایش جنسی دست‌کم تاحدودی به‌شکل زیستی تعیین می‌شود. بااین‌وجود، پرسش این است که این کشف جدید باورهای ما را چگونه تغییر می‌دهد؟

آیا پیش از این نمی‌دانستیم که ژن‌های همجنس‌خواه وجود دارند؟

سال‌ها پیش مطالعه‌ی خانواده‌هایی که برخی از اعضای آن‌ها همجنسگرا و برخی دیگر دگرجنسگرا بوده‌اند، نشان داده است که گرایش جنسی مردان تاحدودی ارثی است. یافته‌های دانشمندان در سال ۱۹۹۳ میلادی نشان داد که تغییرات ژنتیکی در محدوده‌ای از کروموزوم ایکس (X) مردان، با همجنسگرا یا دگرجنسگرابودن آن‌ها مرتبط است و در سال ۱۹۹۵ میلادی ارتباط محدوده‌ای از کروموزوم شماره‌ی ۸ با گرایش جنسی کشف شد. هردوی این یافته‌ها در سال ۲۰۱۴ میلادی توسط پژوهشی با نام «برادران همجنسگرا و دگرجنسگرا» تایید شدند. این پژوهش‌ها ژن‌های خاصی را بر روی این کروموزوم پیدا نکردند بلکه یافته‌ی آن‌ها محدوده‌ای از ژن‌ها بود که در گرایش جنسی تاثیرگذار هستند.

نتیجه‌ی جدیدترین مطالعه چیست؟

برای اولین‌بار ژن‌های مشخصی کشف شده‌اند که ممکن است بر چگونگی شکل‌گیری گرایش جنسی پسران و مردان هم در رحم و هم در طول زندگی تاثیرگذار باشند. «آلان سندرز» پژوهشگر دانشگاه «نورث‌شور» (North Shore University) واقع در «ایلینویز» با همکاری تیمش توانست با مقایسه‌ی دی‌ان‌ای (DNA) ۱۰۷۷ مرد همجنسگرا و ۱۲۳۱ مرد دگرجنسگرا این ژن‌ها را دقیقن شناسایی کند. آن‌ها کل ژنوم‌ (genomes) مردان را اسکن کردند و در دنباله‌ی ژنتیکی آن‌ها به‌دنبال تفاوت در حرف‌های ژنتیکی گشتند. این کار به آن‌ها کمک کرد تا دو نوع ژنی را پیدا کنند که به نظر می‌رسد با گرایش جنسی ارتباط دارند.

آن‌ها چه ژن‌هایی را پیدا کردند و این ژن‌ها کارشان چیست؟

یکی از ژن‌ها که بر روی کروموزوم شماره‌ی ۱۳ قرار می‌گیرد، در بخش فرامیانی مغز (diencephalon) فعال است. جالب است که هیپوتالاموس در این ناحیه از مغز قرار دارد و «سایمون لی‌وی» (Simon LeVay) عصب‌شناس در سال ۱۹۹۱ میلادی نشان داد که اندازه‌ی هیپوتالاموس در مردان همجنسگرا و دگرجنسگرا متفاوت است. سایمون می‌گوید که بسیار خوشحال است که کشف ژن‌های جدید با نتیجه‌ی تحقیقات او هم‌خوانی دارد.

مطالعه‌ی دیگری نشان می‌دهد که این ژن که «اسلیترک6» (SLITRK6) نام دارد چند روز پیش از تولد در هیپوتالاموس جنین موش مذکر فعال می‌شود. سایمون: «به‌نظر می‌رسد که اکنون دورانی مهم در تعیین تفاوت در گرایش جنسی در این بخش از مغز را پشت‌سر می‌گذاریم». بنابراین، این کشف خاص ارتباط پنهانی میان عصب‌شناسی و ژنتیک مولکولی گرایش جنسی ایجاد می‌کند.

ژن دیگر چیست؟

این ژن بر روی کروموزوم شماره‌ی ۱۴ پیدا شده است و هرچند در مغز هم فعالیت می‌کند بیشتر در تیروئید فعال است. این ژن که «تی‌اس‌اچ‌آر» (TSHR) نام دارد، یک نوع پروتئین گیرنده‌ را تولید می‌کند که پس از پیداکردن هورمون تحریک‌کننده‌ی تیروئید، به آن می‌چسبد. بنابراین، این ژن در کنترل عملکرد تیروئید نقش مهمی دارد.

این واقعیت که ژن TSHR در تمایل جنسی فرد نقش دارد با کشفی که ارتباط تیروئید و گرایش جنسی را نشان می‌دهد هم‌خوانی دارد. برای نمونه، عملکرد ژن TSHR در یک شرایط ژنتیکی که بیماری قبر (Grave’s disease) نام دارد مختل می‌شود. این بیماری باعث پرکاری غده‌ی تیروئید می‌شود که تسریع سوخت‌وساز بدن را به‌همراه دارد و درنهایت، به کاهش وزن فرد منتهی می‌شود. بیماری قبر در مقایسه با مردان دگرجنسگرا، در مردان همجنسگرا رواج بیشتری دارد و برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مردان همجنسگرا عمومن لاغرتر از دگرجنسگرایان هستند که می‌تواند نتیجه‌ی پرکاری تیروئید آن‌ها باشد.

آیا همه‌ی مردانی که این ژن‌های همجنسگرا را دارند، همجنسگرا هستند؟

پاسخ سندرز منفی است. چراکه عامل‌های دیگری هم مانند محیط. در این زمینه تاثیرگذار هستند. سندرز: «احتمالن ژن‌های زیادی در تعیین گرایش جنسی فرد نقش دارند که هرکدام از آن‌ها به شکل جداگانه‌ای تاثیر اندکی دارند. مردانی هستند که نوعی ژن را در بدن خود دارند که احتمال همجنسگرابودن آن‌ها را افزایش می‌دهد اما این مردان همجنسگرا نیستند».

نه‌تنها ژن‌های گوناگونی در گرایش جنسی فرد نقش دارند بلکه عامل‌های تاثیرگذار دیگری هم وجود دارند و این موضوع می‌تواند این واقعیت را توضیح دهد که چرا بعضی از افراد خود را دوجنسگرا می‌دانند و برخی دیگر گرایش جنسی را یک طیف برمی‌شمارند.

درباره‌ی زنان همجنسگرا چطور؟ آیا ژن‌های لزبین هم وجود دارند؟

درک زیستی ما از همجنسگرایی در زنان به‌کندی پیش می‌رود. بعضی از پژوهشگران دلیل این کندی پیشرفت را این‌گونه بیان می‌کنند که زنانی که با هم‌جنس خود رابطه‌ی جنسی دارند معمولن نسبت به مردان گرایش جنسی سیال‌تری دارند.

سندرز می‌گوید که نتیجه‌ی برخی پژوهش‌ها از وجود بنیانی زیستی برای همجنسگرایی در زنان خبر می‌دهد اما پژوهش‌های بیشتری درباره‌ی گرایش جنسی مردان انجام شده است.

چرا باید به عامل‌های زیستی همجنسگرایی اهمیت دهیم؟

«دین همر» عضو بنیاد ملی سلامت ایالات متحده و سرپرست پژوهشی که کروموزوم ایکس را در سال ۱۹۹۳ میلادی کشف کرد می‌گوید: «نتیجه‌ی پژوهش‌های اخیر چشم‌انداز جدیدی را در پیداکردن ژن‌های درگیر در همجنسگرایی و دگرجنسگرایی به ما نشان می‌دهند». «این پژوهش‌ها هم‌چونان نشان می‌دهند که گرایش جنسی یک سبک زندگی انتخابی نیست، اما موضوع مهم در این‌جا این است که این دستاوردهای علمی، ما را یک قدم به درک خاستگاه یکی از شگفت‌انگیزترین و مهم‌ترین ویژگی‌های انسان نزدیک‌تر می‌کند».

منبع

  کارگاه خبر ژوپی‌آ
بیشتر بخوانید
رادیو رنگین‌کمان
برنامه‌ی شماره‌ی ۳۴۵ رادیو رنگین‌کمان
اولین تحقیق اروپایی در رابطه با همجنسگرایی و ورزش
اولین تحقیق اروپایی در رابطه با همجنسگرایی و ورزش
ناتوانی در برقراری ارتباط با زنان و انگیزه‌ی احتمالی مهاجم تورنتو
انگیزه‌ی احتمالی مهاجم تورنتو ناتوانی در ارتباط با زنان بود
وضعیت شیوع هپاتیت در ایران

 

ثبت دیدگاه